VOOR WAT STAAN WE ALS PASTORAAL DRAGENDE GROEP
SCHOOLGEMEENSCHAP SINT MICHIEL…
Tien jaar terug (september 1999) begon er een 'droom' concrete vorm en gestalte te krijgen. Het is eigenlijk allemaal begonnen met een aantal veldwerkers uit naburige scholen die wat overleg pleegden... . Je kent dat wel: 'hoe doen jullie dat?'; 'hoe pakken jullie dat aan',... Kansen en pijnpunten van onze pastoraal dragende groepen kwamen ter sprake. En ook mochten wij ervaren dat we eigenlijk veel nodeloos dubbel werk doen... We droomden met een paar mensen om wat nauwer pastoraal samen te werken over de grenzen van onze concrete scholen heen..
Op 6 december 1999 gingen we met 'onze droom' naar de coördinerend directeur van de toenmalige scholengemeenschap in oprichting. Het werd een open gesprek met als slotconclusie dat we zouden pogen om van iedere school per pastorale werking één iemand samen te brengen voor een open gesprek, waar we in de diepte even zouden luisteren naar elkaars vragen, bedenkingen, wensen,... . Op Valentijnsdag 2000 zaten we effectief rond de tafel. Het bleek al vlug: we waren als pastoraal dragende groepen in onze scholen niet zo verschillend van elkaar als water en vuur, als dag en nacht. Zeer verrijkend was echter dat we elkaar leerden kennen bij naam en gezicht; en vooral: onze hoofdbekommernis bleek in haar grote lijn dezelfde...
Op 13 maart 2000 zaten we voor het eerst met een 'stuurgroep schoolpastoraal Sint-Michiel' samen. We stelden het volgende voor: 'Onze bedoeling is niet om pastorale werkgroepen te laten fusioneren. Er is geen sprake van afschaffen; of één grote alomvattende eenheidsvisie. We willen ons als stuurgroep niet gaan bemoeien met de concrete pastoraal in de stuurgroepen van de afzonderlijke scholen. We weten: scholen hebben hun eigenheid, hun accenten, hun klemtonen.' Vandaar stelden we: 'een pastorale werking van de scholengemeenschap is een ondersteunende en geen vervangende werking. Samenwerken zal dus steeds moeten gebeuren in een zo groot mogelijke soepelheid naar de tradities en de eigenheid van alle scholen'. 'SAMENWERKEN MOET DE DRAAGKRACHT VERGROTEN, DE DRAAGLAST VERMINDEREN.' De stuurgroep komt nu ondertussen drie jaar; tweemaandelijks samen.
Ooit hebben we op de studiedag voor schoolpastoraal, op 23 november 2001 te Torhout de volgende woorden uitgesproken over onze werking toen we het hadden over 'enkele aspecten van meerwaarde voor een schooloverstijgende pastorale werking':
1. De méérdere ideeën die je krijgt doordat je gewoon met méér mensen overlegt. Iedere school heeft zo zijn eigen creativiteit en inspiratie die je dan weer nieuwe spirit kan geven. Want na jaren verval je soms in een bepaalde pastorale sleur die dan door onze schooloverstijgende groepswerking toch doorbroken wordt. Wij proberen oproepend en vernieuwend te zijn naar elkaar toe. Met hoe méér mensen je bent, hoe méér ideeën kunnen groeien.
2. Het gevoel samen aan pastoraal te werken over de scholen heen. We bedoelen hiermee dat het concurrentieel karakter dat steeds tussen scholen bestaat doorheen ons samenwerken eerder uitgroeit tot en solidariteit en verbondenheid met elkaar. Niet meer ieder op z'n eilandje binnen z'n eigen school; maar een pastoraal die gedragen wordt door een hele groep mensen die eigenlijk allemaal hetzelfde willen doorgeven aan onze leerlingen en collega's
Pastoraal draait op deze manier veel méér om de mens dan om de school.
3. Je ontmoet in onze groep gelijkgezinden met wie je langzaam maar zeker groeit naar respect en waardering voor elkaars anders zijn. Het doet deugd te voelen dat deze mensen dezelfde hoop en soms dezelfde frustraties delen. Dat geeft bemoediging en steun op dagen dat je het zelf soms niet meer ziet zitten in heel de wirwar van pastorale taken.
4. Zorg dragen voor mekaar. Door gewoon in de samenkomsten wat te kunnen vertellen van ons eigen lasten maar ook van ons hele toffe momenten in ons pastoraal bezig zijn, ontlasten we spontaan elkaar. Een beetje mogen en kunnen 'ventileren' bij elkaar en zo elkaar weer wat opladen, is zeker een méérwaarde.
5. En tot slot: het kunnen terugvallen op méérdere mensen dan je eigen kleine beperkte groep in school. Je vervalt na een aantal jaren in dezelfde gewoontes en gebruiken die soms wel eens mogen in vraag gesteld worden. De eigen pastorale ploeg kan dit niet altijd omdat ze er zelf te dicht opzitten en bij betrokken zijn.